Ueli 1876
potänt & brachial

image-12181229-Ladäärne-16790.w640.jpg

An dr Basler Fasnacht trätte d’Drummler nid immer bsunders in Vordergrund, aber in dr zwaite Hälfti vom 19. Joorhundert, wo d’Stadt Basel e gwaltigi Entwigglig gmacht hett, bestimme d’Dambuure als wie mehr dr musikalisch Raahme vo de drey scheenschte Dääg. In alle Quartier vo Basel, bi vyyle Verein und Organisazioone wird drummlet. 1876 sinn im Santihans die erschte Ueli-Dambuure aa z’träffe gsii. 

Ab de folgende Joor gheere die Dambuure jewyyle zem fasnächtligge Tryybe, wo domools no als Fasching oder Karneval bezaichnet woorde isch. D’Ueli finde rasch iihre feschte, vertraute Platz, uff dä si mit Rächt stolz sinn und blyybe.

​​​​​​​D'Figur vom Ueli isch sytt Joorhunderte in vyyle Tradizioone aaz'träffe. und sorgt deerte sytt jeehär fir Spass und Abwäggslig. ​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​Au d'Basler Drummelgrubbe "Ueli 1876" fyyhlt sich deere Uffgoob verpflichtet und läbt nach em Sinnspruch vom e groosse Kopf: "Tradizioon isch nid s'Aabätte vo dr Äsche, sondern d'Wyttergoob vom Fyyr". 

 Und das Fyyr vo wilde Ueli-Fasnächtler dien mir hiete und wyttergääh.

​​​​​​​D'Ueli hänn scho vyylmoll bewiise, dass guet drummle zwoor s'Fasnacht mache wääsentligg duet uffwäärte, aber dr Plausch, d'Fraid am Humor,  s'Abschwööre vom Doodäärnscht vo dr Basler Fasnacht, aber au d'Sälbschtironie sinn nie verloore gange und scho gar nid d'Frindschafte und s'Niveau au in dr kinschtlerische Darstellig vo de Ueli 1876